เรื่องคุณหมอ House ขอเว่าต่อ

season สาม ฉันตาม มาเกินครึ่ง
ทึ่งตะลึง อึงอ้ำ ช้ำฤาไหว
คุณหมอ House ใช่ประหลาด ขลาดกว่าใคร
ดูๆ ไป ก็คล้ายๆ ใครหนึ่งคน
ก็จะใคร คนใด ที่ไหนเล่า
ฉันที่เฝ้า ดูอยู่ เหมือนขุดค้น
คนสับปลับ คนกลิ้งกลอก ที่ไม่ทน
คนที่คน บ่นกัน สนั่นเมือง

คุณหมอ House เขาไม่ใช่ ตัวตลก
บ้างลามก สกปรก และลื่นไหล
คนชอบว่า คุณหมอ House ไม่แคร์ใคร
หาได้ใช่ อย่างใคร คอยว่ากัน
อันตัวฉัน มองว่า ไม่บ้าหรอก
แม้ตะคอก ไม่ดอก คนดื้อรั้น
ขาทำปวด ทรมาน ทุกวี่วัน
คนๆ นั้น ทุกข์บีบคั้น ทุกข์ท่วมใจ

ใส่อารมณ์ ทำคนตรม อยู่ได้
เหมือนทำลาย ความสัมพันธ์ เธอฉัน
เขาจึงไม่ สุงสิงใคร ให้เจ็บกัน
ใส่มันส์ๆ แค่นั้น ในเรื่องงาน
การถกเถียง ด้วยสำเนียง เยี่ยงกักขฬะ
เอาชนะ ด้วยเหตุผล ไม่คำหวาน
ข้อเท็จจริง เชื่อมโยง จึงพูดค้าน
เป็นตำนาน กล่าวขาน สะท้านโรง (พยาบาล)

สิ่งที่เห็น ไม่ได้เป็น อย่างที่คิด
คนประดิษฐ์ เรื่องราว มองแง่ร้าย
หากใส่ใจ คนทุกข์ใน คงละอาย
เจ็บทั้งกาย ร้าวดวงใจ ใครรู้ทัน
ตอนที่ปลอบ สาวสวย โดนข่มขืน
ทุกข์กล้ำกลืน ขมขื่น สาวคนนั้น
เสียพรหมจรรย์ เพราะชายโฉด ไม่เท่าทัน
อีกมีครรภ์ ทำแท้งไป ไม่ได้เลย

เธออยากคุย แค่คุย กับคุณหมอ
ยังไงก็ รอหมอว่าง เธอรอไหว
นัยน์ตาเศร้า เพราะเขา โศกฝังใน
คงคล้ายๆ เธอไง จึงอยากคุย
สาวถาม อะไรทำ ให้หมอทุกข์
เสียงนั้นปลุก ทุกข์ลุก เพราะโดนคุ้ย
ระบายไป นั่งนิ่ง ไม่ทำจุ้ย
เพราะได้คุย จึงได้(ชี้)แจง แทงอารมณ์

คุณหมอ อยากเป็นหมอ ก็เพราะว่า
เพื่อนทุกข์มา ไม่สบาย ความหลังรื้อ
คนที่ รักษาได้ คนนั้นคือ
คนอื่นถือ ดูถูก เพราะคำ(ทัก)ทาย
แม้ใครๆ เหยียดหยาม แต่ถามหน่อย
ใช่ค่าน้อย คนว่าถ่อย ดีใจหาย
แต่คนนี้ ทำให้ เพื่อนหมอไม่ตาย
คงคล้ายๆ หมอ House ของเรานั่นเอง

เรื่องอีกตอน คนไข้ พ้นโคม่า
แต่กลับกลาย เป็นว่า น่าสงสาร
เพราะลูกชาย ที่มาเยี่ยม เนิ่นนาน
หัวใจ แทบใช้การ ไม่ได้เลย
คุณพ่อ พ้นโคม่า ข้าขอเที่ยว
แรงเรี่ยว ที่กลับมา ทำไม่เฉย
แต่ไม่ยอม เยี่ยมลูกตัว ที่คุ้นเคย
ต่อมาเฉลย ที่ละเลย เพราะพ่อกลัว

คุณพ่อ รับผิดชอบ เต็มไปหมด
เขาจำจด แก้ไม่ได้ สักปัญหา
ทำอย่างไร ก็ไม่อาจ ช่วยลูกยา
แล้วจะให้ มองหน้า ไม่อาจทน
คุณหมอ House วันนั้น ยอมแบ่งปัน
ตอบคำถาม โดยพลัน ไม่วกวน
หมออยาก พ่อพูด(อะ)ไร อย่างท่วมท้น
หมอตอบ ทำฉันจน อึ้งใจ

หมอเพียง อยากขอ ให้พ่อ approve
ว่าทำถูก ใจพันผูก เรื่องครั้งนั้้น
สะเทือนใจ ฝังใน ทุกๆ วัน
ตัวฉัน ก็อยากได้มัน เหลือเกิน
ลูกไม่แคร์ ใครเขา เท่าพ่อแม่
ใครรังแก ไม่หวั่น ไม่ขัดเขิน
เพียงยอมรับ ลูกนี้ ก็จะเดิน
live & learn ชีวิตเพลิน เกินใคร

เมื่อลูก อยากได้ หัวใจใหม่
หัวใจใคร ขอไม่ได้ ทำไงหนา
หัวใจพ่อ ให้ได้ เพื่อลูกยา
เพราะโคม่า คงมา ในไม่นาน
เสียดาย ลูกไม่ได้ เห็นคุณพ่อ
ต้องฆ่าตัว เพราะกลัว ไม่ทันการ
หัวใจพ่อ ที่ยกให้ ได้ประสาน
ประสบการณ์ พ่อประทาน ประทับใจ

season สาม ฉันตามดู ต่อเนื่อง
เข้าใจเรื่อง เวลาเปลี่ยน ไม่ไปไหน
เวลาพา คุณหมอ เป็นอย่างไร
รู้ด้วยใจ สมองใช้ ไม่แค่เพลิน
หมอพูดคุย กับคนไข้ มากขึ้น
บทสนทนา ไหลลื่น คล้ายเหาะเหิน
ได้แบ่งปัน ความรู้สึก ได้ learn
ฉันดูเพลิน ได้ข้อคิด สะกิดใจ

แต่ละตอน ส่วนใหญ่ คนไข้ไม่ตาย
ไม่ต้องทาย ก็รู้ ยังไงก็หาย
season นี้ ดันมี คนไข้ตาย
หัวใจวาย เพราะติดเชื้อ เหลือเชื่อจริง
วินิจฉัย ยังไง ก็ไม่พบ
ตอนใกล้จบ พิสูจน์ศพ ไม่ทอดทิ้ง
ในที่สุด ก็ได้ รู้ความจริง
เชื้อที่วิ่ง สู่กาย จากยกทรง

คุณหมอ House ฉลาดล้ำ รู้ไปหมด
แต่เรื่องตัว กดดัน เกือบทำเสีย
ในเรื่อง ได้ขอโทษ และขอเคลียร์
ไม่ได้เลีย รอดตลอด เกือบถอดใจ
กล้ามเนื้อตาย ที่ขา ล้าไปหมด
ปวดไม่ลด ไวโคติน ทำทนไหว
เห็นเขาปวด นึกถึง ฟิลิปในใจ
เขาคงไม่ ติดใจ ในตัวยา

มีอยู่ครั้ง เพื่อนหมอ พูดแทงใจ
สังคมไม่ อยู่เดี่ยว เปล่าเปลี่ยวหนา
คิดพักร้อน หยุดงาน ไม่ธรรมดา
ฉันว่า เขาไม่เคย ไม่ทำงาน
ในที่สุด ก็ได้เที่ยว กับ Cuddy
สาวคนนี้ รู้ค่า คอยประสาน
เป็นหัวหน้า โดยตรง ที่ทำงาน
ให้เป็นทาน พาไปเที่ยว ออกเงิน

แอบตลก ขึ้นเครื่อง ต้องรักษา
จำไม่ได้ แล้วว่า เป็นโรคไหน
หมอ Cuddy ไม่สบาย ตามไป
ที่ไหนได้ โรคทางจิต คิดจนเป็น
ฉันพอรู้ ได้ยิน เรื่องยาหลอก
พ่อ(ฉัน)รู้ดอก วิตามิน ให้กินเล่น
คนไข้คิด ว่ายาดี โรคที่เป็น
หายดั่งเช่น กินยาจริง วิ่งไว

พ่อแม่ฉัน เป็นหมอ ก็ไม่ดู
หากได้รู้ คงกู้ สัมพันธ์ได้
ฉันได้ดู ก็รู้ อยู่ในใจ
คนไข้ สำคัญ กว่าครอบครัว
เสียสละ ระวัง และรอบคอบ
หาคำตอบ ตั้งใจ ไม่เคยมั่ว
วันหยุด วันทำงาน ไม่มีรั่ว
ทำตัวดี สองคนนี้ น่าชื่นชม

ตอบกลอนย้อนหยิก เวอร์ชั่นปรับปรุง

โธ โธ ไม่ว่างอุตส่าห์มาบอก
กลัวช้ำชอกออกนอกหน้ากระนั้นเชียวหรือ

คุณหริ่นจ๋าไม่ต้องห่วงฉันไม่ถือ
ใครจะลืออย่างไรไม่แค้นเคือง
ดูซีรีส์มากมายคล้ายเป็นงาน
คนนิสัยพาลแอบอ้างชอบวางเขื่อง
สีข้างถูถลอกไปจนได้เรื่อง
กาลเบื้องหน้าเธอจ๋าไม่รู้เป็นไง

House เมื่อวานดูครบรบเต็มวัน
วันของฉันมั่นหมายท้ายใช่"สอง"แต่คือ"สี่"
ตาเริ่มม่วงกลวงโบ๋นึกว่าโก้ละซี
ขอพักนิดวันนี้ลาลี้ภัย
คิดได้ช้าดีกว่าล้าไม่ได้คิด
ใครว่าติดก็ว่าไปเรื่องไม่ใช่
เพิ่งคิดได้ตอนนั่งส้วมสมองใส
เริ่มเข้าใจคุณหมอ House เศร้าระทม

ซีรีย์ย้ำทำซ้ำเหยียบย่ำคุณหมอ
หาว่าจ้อชอบล้อท่อน้ำเสีย
คำว่า"ท่อ"ฉันหมายใช่โลมเลีย
คุณหมอเพลียคนหนอข้อคดใน
ไม่สนใจคนไข้ไม่ร่วมมือ
ฟังแล้วตื้อสมองบื้อซื่อที่ไหน
ถามอาการจากผู้ช่วยรักษาไป
เขาเชื่อใน MRI CT scan

คนว่าเขาเท่าไหร่ไม่เคยแคร์
มีเพื่อนแท้แค่ Wilson มันส์เหลือหลาย
ยังรอดูอยู่ว่าเพื่อนอาจกลับกลาย
เป็นตัวร้ายไม่ไหวไม่อภัย
เข้าคุกจุกเพราะใครเพราะใช่เพื่อน
ไม่ลืมเลือนความรักมักมีเงื่อนไข
คุณหมอ House ทำให้ความเชื่อที่ฝังใน
ได้ทำให้ต้องกลายเป็นคนตรม

ทิฐิรุนแรงสำแดงแทงให้เศร้า
แต่นึกเอาหากไม่มั่นไม่รั้นได้ไฉน
วิเคราะห์ถูกหากโลเลไม่มั่นใจ
คนไข้ไซร้ต้องตายมลายพลัน
อันข้อดีนั้นมาพร้อมข้อเสีย
หากอ่อนเปลี้ยไม่แน่ใจในครั้งนั้น
การรักษาหาได้มั่นสั้นจบกัน
ความดื้อรั้นคิดไม่ตันโรคมันตาย

คุณอนันต์โทษมหันต์มันธรรมชาติ
ตัวประหลาดใครๆ ไม่ประสงค์
ไม่สุงสิงไม่เข้าใจคนทรนง
เราต้องปลงคงมั่นมองข้อดี
ข้อร้ายอย่าสนใจไปประชดเขา
กวนตีนเอาโดนเหน็บจะเจ็บนะพี่
คำแสบทรวงถ่วงดุลลบความดี
ปล่อยเขาเถอะพี่มองแต่ดีดูนานๆ

เพ้อไปไกลขอกลับมา...ก่อนนะ
เธอจ้ะรุ่นหญ่ายย้ายย่องคล่องชอปปิ้ง
เรื่องอาหารดูแลไม่เคยทิ้ง
ฉันนั่งนิ่งมีกินก็หม่ำไป
เทมปุระกุ้งข้าวยำฉันจำจด
ไม่ต้องลดน้ำหนักรักเหลือหลาย
กุ้งห้าสิบบาทที่ตลาดแสนถูกใจ
เธอลองไปตลาดออมสินถูกลิ้นถูกเงิน

เรื่องโง่ๆ

ห่างหายไปนาน ได้อ่านสักขีพยานแห่งความรักของคุณหริ่นแล้วสะดุดที่ "ความรักมันทำให้คนอ่อนแอ"...

ฉันเคยบอกตัวเองว่า "สมองหาย" ทุกครั้งที่มีความรัก

เวลาฉันต้องอยู่กับตัวเอง ฉันก็ทำทุกอย่างเอง แต่เมื่อใดมีคนมาทำให้ ฉันก็ดูจะเป็นอัมพาตไปในทันใด ทีนี้ปัญหามันอยู่ที่ว่า พอไม่มีคนทำให้ ฉันจะกลับมาทำทุกอย่างเองได้เลยรึเปล่า หรือต้องค่อยๆ ทำกายภาพบำบัดจนเดินได้ใหม่อีกครั้ง...

ฉันอยู่ในภาวะสูญญากาศมาร่วมครึ่งปี ไม่นับอาการอัมพาตจากการที่มีคนทำอะไรๆ ให้มาสักปีนึงเห็นจะได้ ฉันทำตัวเองทั้งนั้น ก็เป็นโชคดีอยู่อย่างที่ไม่ต้องโทษดินฟ้าอากาศ โดนประทุษร้ายจากใครๆ นอกเสียจากสองคนที่ฉันยอมให้มีผลกระทบต่อจิตใจมานานแสนนาน

ฉันทำตัวเองทั้งนั้น...

ฉันมีคำถามวิ่งวนแต่เนื่องด้วยผู้เกี่ยวข้องใช้ภาษาไทยเป็นหลักจึงไม่สะดวกจะบอกกล่าวเล่าขาน ณ ที่นี้

มีตัวช่วยบอกแผนเสร็จสรรพ แต่หากเลือกทางที่ "ไม่โง่" ฉันก็จะรู้สึกผิด ฉันเลยเลือกทางที่"โง่" ต่อไป แล้วก็ปล่อยให้ทุกอย่างสะดุดหยุดพักอยู่อย่างนั้น รอจนกว่าปัจจัยภายนอกจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง แล้วจึงจะเลือกทางเลือกที่ "ไม่โง่" ต่อไป

ฉันมาสะดุดตรงที่ตัวช่วยบอกว่าฉันเป็นคนไม่อดทน วันก่อนดูดวงก็ว่าฉันไม่อดทนเหมือนกัน ตกลงคำว่า อดทน มันแปลว่า อะไรกันแน่ การไม่ชอบแข่งขันชิงดีชิงเด่นกับใคร แปลว่าไม่อดทนเหรอ แล้วทำไมคนชอบหาว่า ฉันชอบเอาชนะล่ะ มันเข้าใจยากอะไรกันนักหนา

หรือฉันเองที่โง่แล้วก็ไม่รู้ตัวเองว่าโง่จริงๆ

จากฝัน...อีกครั้ง

คงอดไม่ได้ที่ฉันจะบอกว่า ฉันลงมือเขียนบล้อกวันนี้เพราะอ่านบทความในบล้อกของคนๆ หนึ่ง...

ไม่ว่าบทความนั้นจะเกี่ยวเนื่องกับฉันหรือไม่ ฉันก็รวบรัดตัดความเรียบร้อยว่า มันคือฉันนี่แหละ

ช่วงนี้ ฉันไม่ค่อยทำตามที่เคยพูด เคยบอกตัวเองไว้เท่าใดนักหรอก แล้วมันก็ไม่ได้ทำให้ฉันสบายใจเหมือนกัน ฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมฉันไม่ทำ เรื่องต่างๆ ฉันทำได้ ไม่ได้เกินความสามารถแต่อย่างใด แล้วฉันก็เก็บเอาไปฝัน

เมื่อคืนฝันว่า เอาของไปส่งที่ไปรษณีย์ ฝันครั้งนี้ละเอียดขนาดเห็นทุกขั้นตอนเหมือนฉันไปทำจริงๆ ทั้งปัญหาและการแก้ปัญหา

ฉันเคยฝันทำนองนี้หลายครั้งนะ บางเรื่องก็ทำตามฝัน บางเรื่องก็ไม่ทำมันซะอย่างงั้น

เป็นความไม่รับผิดชอบ เป็นการผลัดวันประกันพรุ่ง เป็นคนเหลวไหล เชื่อถือไม่ได้...ฉันยอมรับทุกประการโดยไม่มีข้อโต้แย้ง

อันที่จริงแล้ว การทำอย่างที่ฝันดูจะง่ายกว่าฝันให้ละเอียดเหมือนที่ควรจะทำ เรื่องง่ายๆ ไม่ทำ แต่ทำเรื่องยากๆ โดยไม่รู้ตัว

จนถึงวันนี้ ฉันก็ยังไม่ทำหลายๆ เรื่องที่อยู่ในความรับผิดชอบ ยังรู้สึกผิดอยู่เสมอ แต่ก็ยังไม่ทำอยู่ดี เหมือนจะรอให้ถึงเวลาที่ความรู้สึกพาให้อยากทำ

ดูเป็นคนไร้เหตุผลสิ้นดี!

จะมีใครรับเหตุผลที่อยากจะบันทึกแบบข้างๆ คูๆ นี้มั้ยนะ

ทุเรศตัวเองเล็กน้อยที่ชอบอ้างคนใหญ่คนโตในประวัติศาสตร์โลก คนที่เป็นพวก davinci type แม้จะสร้างผลงานเอกมากมายแต่ก็มีอีกหลายเรื่องที่ทำไปครึ่งๆ กลางๆ ด้วยรู้สึกเบื่อ หรือไปเจออะไรที่สนุกกว่า

ฉันเลือกที่จะไม่ใช้เหตุผลกดความรู้สึกแล้ว ชั่วร้ายจริงๆ ขนาดงานวันเกิดแม่ตัวเองยังไม่ไปเลย ฉันไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลยนะ ฉันรู้สึกว่าฉันมีภาระที่ต้องทำอะไรเพื่อบุพการี แต่ทำยังไงก็ห่างไกลจากมาตรฐานของ "ไก่ที่เป็นหมอทั้งสอง" ไม่ว่า "อีกาหรือนกอินทรี" ตัวนี้จะปรับตัวอย่างไร ก็แปลกแตกต่างในสายตาของ"ไก่" ทั้งหลายอยู่เหมือนเดิม

ตอนนี้ฉันเลือกเป็นตัวของตัวเองเต็มขั้นและยอมรับผลทุกแง่ที่จะตามมา มีหลายคนที่มองว่าการเปลี่ยนแปลงของฉันเป็นเพราะคนที่อยู่ข้างๆ จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ฉันคิดว่า ฉันเจอคนที่ยอมรับ "อีกาหรือนกอินทรี" ตัวนี้แล้ว ไม่ว่าเขาจะเป็นนกประเภทเดียวกันหรือนกตระกูลอื่น ค้างคาว แมลงปอ แมงเม่า มังกร คองกามาโต กบบินเวลเลส จิ้งหรีด ผีเสื้อ แมลงวัน ยุง แมลงสาป หิงห้อย แมงดา(เพิ่มรู้ว่ามันบินได้) ห่าน เป็ด นกยูง กระรอกบิน flying lemurs นกเพนกวินบิน จิ้งจกบิน ไก่บิน หรือสัตว์อื่นที่บินได้แล้วฉันยังไม่รู้จัก มันก็ทำให้ฉันได้ปลดปล่อยความรู้สึกที่ถูกกดทับออกมา ฉันพอใจจะมองและรอรับผลของอารมณ์ความรู้สึก ที่มักจะสุดโต่งทั้งทางสูงและทางต่ำ สร้างสรรค์ผลงานแม้ยามมืดมิด

ใครที่เกี่ยวพันกับฉันคงต้องรอ หรือไม่ก็หาทางอื่น ฉันไม่ว่าอะไรทั้งนั้น เพราะฉันรู้และได้แจ้งแล้วว่า สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้น เพียงแต่ฉันคาดว่ามันจะเกิดขึ้นหลังจากที่ฉันเคลียร์เรื่องต่างๆ เรียบร้อยแล้ว

อยากบอกไว้ ณ ที่นี้ ว่า ฉันซาบซึ้งใจ กับถ้อยคำสั้นๆ ที่บอกถึงความสัมพันธ์ที่อยากให้คงอยู่ แม้จะเกิดการจากไปบางอย่าง ขอบคุณสำหรับถ้อยคำเหล่านั้นนะเธอ

วันคืนแห่งความฝัน

ที่เป็นวันคือฝันเวลากลางวัน ที่เป็นคืนคือฝันเวลากลางคืน เพราะไม่รู้ว่าตอนที่ฝันมาราธอนเป็นกลางวันหรือกลางคืน...

ขอไล่แต่ละฝันก่อนจะลืมหลังจากหม่ำๆ แล้วจะมาร่ายยาวเจ้าค่า ^_^

กิ่ง

ชิน

ปริม เจ่๊บี

คนเคยอยู่ข้าง คนสำคัญ

พี่แจง

น้องชาย เพื่อนเก่า