ช่วงนี้มีความสุขดี สุขแม้เหตุการณ์บ้านเมืองจะเลวร้ายลงทุกวัน บางทีต้องผ่าตัด ต้องตัดขาเพื่อให้ร่างกายคงอยู่ ดีใจที่ไม่ต้องเป็นคนลงมือกระทำเอง เห็นใจคนที่ต้องตัดสินใจเพราะมีแต่เจ๊งกับเจ๊ง การบ้านให้แต่งเพลงยังไม่ได้ทำ ตอนนี้ความคิดสะดุด คิดได้แต่กลอน ได้โพสต์สุนทรพจน์ของมูราคามิ เป็นสุขอย่างยิ่งที่ "ลูก" มีคนชื่นขมและแชร์ให้คนอื่น แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว...
เป็นคำขึ้นต้นที่ยาวที่สุดที่ฉันเคยเขียนเลยเนี่ย!
คุณหริ่นขอมา จัดให้เป็นเรื่องแรกเลยค่ะ :)
พ่อหนุ่มข้างกายเอาใจฉันสารพัด เข้ามาก็ถามว่าอยากกินอะไร หิวรึยัง เที่ยงก็กินไอ้นี่มั้ย ทำไอ้นั่นจะกินรึเปล่า แล้วก็เย็นเอาอะไรดี ตลอดวันฉันนั่งหน้าคอม เดี๋ยวก็หัวเราะ เดี๋ยวก็เปิดเว็บนั้นเว็บนี้ เขาก็คอยถาม อ่านอะไรอยู่ อ่านให้ฟังหน่อย แล้วก็ถกเรื่องการเมือง อัพเดทสถานการณ์กันทั้งวัน เราคิดต่างและนั่งถกกันทุกวันได้อย่างราบรื่น
ต้องขอบคุณที่เขามีอะไรก็พูดกันตรงๆ บางเรื่องที่ส่วนตัวส่วนตัว ฉันก็แชร์เป็นตัวอย่าง เผื่อจะเป็นประโยชน์กับคนอื่น เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เนี่ยแหละสำคัญ
คนข้างๆ บ่นขึ้นมาว่า ขยะในห้องน้ำเหม็น เฮ้ย ฉันเป็นคนทิ้งคนเดียวนา เพื่อพิสูจน์ความจริง ก้มลงไปดมใกล้ๆ ถังขยะ
ไม่เห็นมีกลิ่นนิหว่า
มองไปรอบๆ มีผ้าเช็ดครัวที่แช่ผงซักฟอกค้างคืนอยู่ ก้มลงไปดม เออ เหม็นจริงๆ
แล้วฉันก็ซักผ้า โห น้ำดำปี๋เลยเธอ จากนั้นก็ไปตอบเขาว่า ที่มันเหม็นคือผ้าที่ซักไว้นะคะ
จากนั้นฉันก็คอยดมถังขยะทุกวัน (จินตนาการแล้วอ้วกได้เลย ไม่ว่าอะไรค่ะ)
เห็นมั้ยเธอ พอพูดกันก็หาสาเหตุเจอแล้วก็แก้ไขได้ นี่ถ้าเขาทนแสนทน มันก็สะสมแล้วเมื่อถึงคราวของฟางเส้นสุดท้าย ไม่ว่าเรื่องมันจะเล็กน้อยแค่ไหนก็ทำให้ทุกอย่างที่เคยสร้างด้วยกันมาพังทลายเหมือนปราสาททรายหายไปเลย
ที่พูดไปน่ะ เคยเจอมาแล้ว เขาคนนั้นพูด พูด พูด ให้พี่กับน้องฟังอย่างยืดยาว 2 ชั่วโมงไม่มีหยุด และนั่นก็ถึงคราวแตกหัก ฉันได้เรียนรู้ด้วยตัวเอง เจ็บเองแล้วว่า
มีปัญหาให้พูดกัน แล้วก็พูดกันนะ ไม่ใช่พูดกับคนอื่น เรื่องในบ้านต้องแก้ไขในบ้าน แต่ถ้าตกลงกันไม่ได้ก็ให้คนที่มีวุฒิภาวะมาช่วยเป็นคนกลางในการหาทางแก้ปัญหา
มีเรื่องสะดุดติดอยู่ในความคิดของฉันเหมือนกัน เมื่อความคิดมันค้างคา ฉันว่าจะพูดแต่เขาง่วงแล้วไม่เหมาะที่จะคุยกัน ฉันอดรนทนไม่ไหวก็เลยเขียนและส่งอีเมลไปหา คงหลายหน้าอยู่ ยาวเฟื้อย เขียนแล้วก็สบายใจให้ไปอ่านเอาเอง แล้วคนที่ควรอ่านก็อ่านแล้วก็ว่าฉันคิดมาก โอเค ในเมื่อเรื่องที่ฉันสงสัยไม่ได้เป็นอย่างที่คิด ฉันก็ทิ้งเรื่องนั้นไปได้เลย ถือว่าถามแล้ว จะยกมาใช้ในศาลไม่ได้อีกนะคะคุณ
ฉันไม่เคยอยู่กับใครแล้วสบายใจอย่างนี้ คนขี้รำคาญอย่างฉันไม่คิดเหมือนกัน ยิ่งช่วงนี้ไปไหนไม่ได้ตัวติดกันเป็นฝาแฝดอินจัน ประมาณนั้น
แอบมีเมื่อวานที่พี่ที่รู้จักกันชวนกินข้าวเย็น ไอ้ฉันก็เห็นว่าสไตล์พูดขวานผ่าซากของพี่คนนี้คงไม่เหมาะที่จะมีคนติดสอยห้อยตามไปด้วย แล้วผู้หญิงก็จะได้จุ๊กจิ๊กคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้อย่างสบายใจ เขาก็ยังโทรมาถามว่าจะกินข้าวบ้านรึเปล่าอยู่ดี ก็ฉันเล่นหายไปกินข้าวตั้ง 4 ชั่วโมงนี่นา
กลับเข้าคอนโด ไม่ใช่จะตื่นตูมหรอกนะเธอ แต่การอยู่คอนโดคงต้องเตรียมพร้อมมากหน่อย น้ำไฟสำรองอยู่ได้กี่วัน บันไดหนีไฟเปิดออกได้ทุกชั้นรึเปล่า แต่ถ้าเกิดมีใครจุดไฟเผาก็ไม่ต้องตื่นเต้น ขอให้รถดับเพลิงมาเถอะ แม่ฉันเลือกไว้แล้วว่าให้อยู่ชั้น 6 รถดับเพลิงปีนขึ้นไปถึง
เข้า 7-11 เตรียมซื้อถ่านสำหรับวิทยุและไฟฉาย เกิดไฟดับขึ้นมาจะได้รู้ความเป็นไปของชาวโลก โน๊ตบุ้คของฉันมีแอร์การ์ดก็ติดต่อกับโลกภายนอกได้จนแบตเตอรี่หมด หรือถ้ามันแย่จริงๆ ฉันก็ชาร์ตแบตผ่านรถยนต์ได้เหมือนกัน
มาม่า อาหารกระป๋อง อาหารสด ผักผลไม้เต็มตู้เย็น ขาดแต่เตาปิกนิคนั่นแหละ ถอนเงินมาเก็บไว้กับตัว เผื่อ ATM ฝั่งตรงข้ามคอนโดจะโดนประทุษร้ายเหมือนบริเวณอื่นๆ
เอาเป็นว่าฉันเตรียมพร้อมเต็มสตีมแล้วล่ะ คนข้างๆ ถามหลายทีเรื่องน้ำมันรถ ยังไงมันก็พอที่จะขับออกนอกเมืองไปบ้านริมน้ำของแม่แหละ แถวนั้นถ้าทำอะไรไม่ได้ก็ตกปลา ก่อกองไฟ หุงข้าว ทอดปลาต่อชีวิตได้หลายเดือนอยู่
นี่ฉันท่าจะเวอร์ไปเรื่อยๆ แล้วละเนี่ย
งานการทีต้องสะสางก็ลำบากเพราะราชการก็ปิดกันหมด เป็นข้ออ้างที่ดีในการไม่ทำงานดีจัง อิอิ
ไปอัพเดทและแต่งเพลงต่อดีกว่า คิดไม่ออกก็ดูหนังให้ตามันบวมไปเลย!
วันอังคารที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
วันพุธที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
ฉันไม่เคยคิดว่าความรู้สึกนี้จะเกิดขึ้นกับฉัน
ฉันไม่เคยหวังว่าฉันจะได้อะไรดีๆ จากชีวิตคู่...
ฉันเจอคนที่พูดกันรู้เรื่อง คนที่สนใจถามว่าการกระทำของฉันทำไปเพราะอะไร เขาต้องการเข้าใจเหตุผลเบื้องหลังการกระทำแบบที่ไม่เคยมีใครถามมาก่อน แล้วเขาก็เข้าใจว่าฉันเป็นคนที่เข้าใจยาก ในขณะเดียวกันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมคนอื่นถึงไม่เข้าใจ...
แค่นี้แหละ แต่มีความหมายเหลือเกินสำหรับฉัน
ฉันเจอคนที่พูดกันรู้เรื่อง คนที่สนใจถามว่าการกระทำของฉันทำไปเพราะอะไร เขาต้องการเข้าใจเหตุผลเบื้องหลังการกระทำแบบที่ไม่เคยมีใครถามมาก่อน แล้วเขาก็เข้าใจว่าฉันเป็นคนที่เข้าใจยาก ในขณะเดียวกันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมคนอื่นถึงไม่เข้าใจ...
แค่นี้แหละ แต่มีความหมายเหลือเกินสำหรับฉัน
วันจันทร์ที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
วันพบปะกับคน
วันนี้ได้ฤกษ์ออกมาเจอใครๆ ในสังคม...
วันนี้เหล่าญาติๆ ที่เล่นแชร์ด้วยกันมากินแชร์แบบไม่เสียดอกเบี้ย เพียงแค่หักเงินที่ได้แต่ละครั้งเป็นค่าอาหารจำนวนหนึ่ง แล้วคนเล่นแชร์และแขกก็จ่ายค่าอาหารน้อยลง เจอกันทีก็เหมือนนกกระจอกแตกรัง เราไม่ได้กินแชร์กันนานเพราะบางคนก็เพิ่งคลอดลูก ลูกยังเล็กบ้าง แล้วยังมาเจอม๊อบมาราธอน ญาติๆ บางคนอยู่ในพื้นที่เฝ้าระวังของม๊อบ จะผ่านไปไหนมาไหนก็ต้องผ่านด่าน บ้างก็ต้องจำยอมเปิดกระโปรงหลังของรถให้ตรวจระเบิดตามคำอ้างบ้าง วันนี้ฉันก็ผ่านบริเวณนั้นเช่นกัน ดีที่เขาตรวจเฉพาะรถแท็กซี่ วันนี้เลยปล่อยให้ฉันผ่านเข้ามาอย่างง่ายดาย ทั้งๆ ที่ฉันก็กะจะโวยขับผ่านไปเลยเหมือนกัน
ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบแล้วต่างคนก็ชื่นชมเล่นกับหลานๆ น้องทิกเกอร์คนล่าสุดน่ารักมากกกก อายุ 6 เดือนแต่หนัก 10 กิโลเข้าไปแล้ว วันนี้ไม่ค่อยสบายแต่ชอบเล่นแรงๆ แล้วก็หัวเราะเอิกอ้าก พร้อมๆ กับที่ไอคอกแคก หลานแท้ๆ คนเดียวของฉัน น้องนีน อายุขวบกับสี่เดือน แต่ตัวเล็กกว่าทิกเกอร์มาก แต่ก็ใช่ว่าจะผอมเกินขนาด และฉลาดเหมือนเดิม แอบเห็นน้องนีนแกล้งทิกเกอร์แล้วรีบเดินถอยหลังหนีเหมือนปกปิดความผิด แล้วกรรมก็ตามสนองทันตาเห็น เดินหงายหลังล้มหัวทิ่ม น้องนีนทำท่าจะร้องไห้ ฉันก็พูดทันทีเลยว่า เป็นไงล่ะ กรรมตามทันไวทันใจจริงๆ แล้วน้องนีนทำท่าเบะกำลังจะร้องไห้ก็หยุดทันที ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำพูดของฉันหรือเพราะไม่ได้เจ็บแค่ตกใจเท่านั้นเอง
คนข้างๆ ช่างรู้จักคนหลายวงการเหลือเกิน วันนี้วันพบญาติ ญาติของฉันแต่เขาดูจะรู้จักคนในแวดวงของญาติฉันมากมายเหลือเกิน มีน้องและหลานที่ทำงานในธุรกิจโรงแรมได้รับผลกระทบเต็มๆ occupancy rate ลดลงเหลือ 25% ห้องอาหารจีนและญี่ปุ่นปิด sunday brunch ปิดไม่มีกำหนด โรงแรมให้เลือกระหว่างพักร้อนหรือ leave without pay น่าแปลกที่หลานของฉันเลือกอย่างหลัง ด้วยอยากได้วันสำหรับลาไปเที่ยวมากขึ้น เชื่อเค้าเลย!
ส่วนน้องที่ดูโรงแรมในเครือที่อยู่ต่างจังหวะได้รับผลกระทบทันทีที่ทูตแต่ละประเทศประกาศเตือนการเดินทางมายังประเทศไทย บางประเทศสั่งไม่ให้มาเลยด้วยซ้ำไป
ไปเยี่ยมร้านประจำ ได้ทราบข่าวคราวเพิ่มเติมของคนเคยใกล้ชิด ตอนนี้ไล่เพื่อนร่วมบ้านออกไปแล้วและไม่ได้เหยียบย่างมาที่ประจำอีกเลย น้องที่โดนไล่ออกบอกกับฉันว่า ดีแล้วที่เลิกคบกันไป ฉันอธิบายว่า ฉันไม่เคยโกรธ ฉันเข้าใจเขา ได้แต่สงสาร ส่วนเรื่องที่เขาไปพูดร้ายเกี่ยวกับฉัน ใครฟังแล้วเข้าใจตามนั้นก็หูเบาเองช่วยไม่ได้ ฉันรู้เสมอว่าฉันเป็นอย่างไร และการที่ใครเข้าใจฉันผิด มองฉันในแง่ร้ายมันก็ไม่ได้ทำให้ฉันแย่ไปตามที่เขาว่า เหมือนๆ กับ แบงค์สิบบาทไม่ว่าจะใส่กรอบวางอยู่บนหิ้งหรือแบงค์สิบบาทที่โดนใครเหยียบย่ำ มันก็มีค่าสิบบาทเหมือนกัน ซื้อสินค้าได้ของมูลค่าเท่ากัน หากมันยับยู่ยี่จนไม่มีใครอยากเก็บไว้ ก็เอาไปแลกใหม่ได้ที่ธนาคารแห่งประเทศไทย ไม่เท่านั้นหากแบงค์ใบนี้ขาดวิ่น เหลือเพียงครึ่ง ธนาคารก็มีหลักปฏิบัติอยู่แล้วว่าธนบัตรที่ชำรุดจะสามารถแลกเงินได้เต็มมูลค่าหรือไม่
ส่งเพลงให้นักดนตรีประจำร้านลองเอาไปใส่ทำนอง ส่งให้หลายคนแล้วยังไม่ได้รับคำตอบ ฉันได้แต่คิดเข้าข้างตัวเองเหมือนหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์ คุยกับหลายสำนักพิมพ์กว่าจะเจอเจ้าที่เห็นคุณค่า แล้วในที่สุดก็เป็นหนังสือขายดีที่สุด ถ้าจำไม่ผิดก็เป็นรองเฉพาะคัมภีร์ไบเบิลเท่านั้น
พรุ่งนี้ต้องไปธุระกับแม่ ยังไม่รู้จะเจอมรสุมลูกใหญ่หรือเล็ก ที่แน่ๆ วันนี้คนข้างๆ บอกว่าฉันเหมือนแม่เปี๊ยบ...
วันนี้เหล่าญาติๆ ที่เล่นแชร์ด้วยกันมากินแชร์แบบไม่เสียดอกเบี้ย เพียงแค่หักเงินที่ได้แต่ละครั้งเป็นค่าอาหารจำนวนหนึ่ง แล้วคนเล่นแชร์และแขกก็จ่ายค่าอาหารน้อยลง เจอกันทีก็เหมือนนกกระจอกแตกรัง เราไม่ได้กินแชร์กันนานเพราะบางคนก็เพิ่งคลอดลูก ลูกยังเล็กบ้าง แล้วยังมาเจอม๊อบมาราธอน ญาติๆ บางคนอยู่ในพื้นที่เฝ้าระวังของม๊อบ จะผ่านไปไหนมาไหนก็ต้องผ่านด่าน บ้างก็ต้องจำยอมเปิดกระโปรงหลังของรถให้ตรวจระเบิดตามคำอ้างบ้าง วันนี้ฉันก็ผ่านบริเวณนั้นเช่นกัน ดีที่เขาตรวจเฉพาะรถแท็กซี่ วันนี้เลยปล่อยให้ฉันผ่านเข้ามาอย่างง่ายดาย ทั้งๆ ที่ฉันก็กะจะโวยขับผ่านไปเลยเหมือนกัน
ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบแล้วต่างคนก็ชื่นชมเล่นกับหลานๆ น้องทิกเกอร์คนล่าสุดน่ารักมากกกก อายุ 6 เดือนแต่หนัก 10 กิโลเข้าไปแล้ว วันนี้ไม่ค่อยสบายแต่ชอบเล่นแรงๆ แล้วก็หัวเราะเอิกอ้าก พร้อมๆ กับที่ไอคอกแคก หลานแท้ๆ คนเดียวของฉัน น้องนีน อายุขวบกับสี่เดือน แต่ตัวเล็กกว่าทิกเกอร์มาก แต่ก็ใช่ว่าจะผอมเกินขนาด และฉลาดเหมือนเดิม แอบเห็นน้องนีนแกล้งทิกเกอร์แล้วรีบเดินถอยหลังหนีเหมือนปกปิดความผิด แล้วกรรมก็ตามสนองทันตาเห็น เดินหงายหลังล้มหัวทิ่ม น้องนีนทำท่าจะร้องไห้ ฉันก็พูดทันทีเลยว่า เป็นไงล่ะ กรรมตามทันไวทันใจจริงๆ แล้วน้องนีนทำท่าเบะกำลังจะร้องไห้ก็หยุดทันที ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำพูดของฉันหรือเพราะไม่ได้เจ็บแค่ตกใจเท่านั้นเอง
คนข้างๆ ช่างรู้จักคนหลายวงการเหลือเกิน วันนี้วันพบญาติ ญาติของฉันแต่เขาดูจะรู้จักคนในแวดวงของญาติฉันมากมายเหลือเกิน มีน้องและหลานที่ทำงานในธุรกิจโรงแรมได้รับผลกระทบเต็มๆ occupancy rate ลดลงเหลือ 25% ห้องอาหารจีนและญี่ปุ่นปิด sunday brunch ปิดไม่มีกำหนด โรงแรมให้เลือกระหว่างพักร้อนหรือ leave without pay น่าแปลกที่หลานของฉันเลือกอย่างหลัง ด้วยอยากได้วันสำหรับลาไปเที่ยวมากขึ้น เชื่อเค้าเลย!
ส่วนน้องที่ดูโรงแรมในเครือที่อยู่ต่างจังหวะได้รับผลกระทบทันทีที่ทูตแต่ละประเทศประกาศเตือนการเดินทางมายังประเทศไทย บางประเทศสั่งไม่ให้มาเลยด้วยซ้ำไป
ไปเยี่ยมร้านประจำ ได้ทราบข่าวคราวเพิ่มเติมของคนเคยใกล้ชิด ตอนนี้ไล่เพื่อนร่วมบ้านออกไปแล้วและไม่ได้เหยียบย่างมาที่ประจำอีกเลย น้องที่โดนไล่ออกบอกกับฉันว่า ดีแล้วที่เลิกคบกันไป ฉันอธิบายว่า ฉันไม่เคยโกรธ ฉันเข้าใจเขา ได้แต่สงสาร ส่วนเรื่องที่เขาไปพูดร้ายเกี่ยวกับฉัน ใครฟังแล้วเข้าใจตามนั้นก็หูเบาเองช่วยไม่ได้ ฉันรู้เสมอว่าฉันเป็นอย่างไร และการที่ใครเข้าใจฉันผิด มองฉันในแง่ร้ายมันก็ไม่ได้ทำให้ฉันแย่ไปตามที่เขาว่า เหมือนๆ กับ แบงค์สิบบาทไม่ว่าจะใส่กรอบวางอยู่บนหิ้งหรือแบงค์สิบบาทที่โดนใครเหยียบย่ำ มันก็มีค่าสิบบาทเหมือนกัน ซื้อสินค้าได้ของมูลค่าเท่ากัน หากมันยับยู่ยี่จนไม่มีใครอยากเก็บไว้ ก็เอาไปแลกใหม่ได้ที่ธนาคารแห่งประเทศไทย ไม่เท่านั้นหากแบงค์ใบนี้ขาดวิ่น เหลือเพียงครึ่ง ธนาคารก็มีหลักปฏิบัติอยู่แล้วว่าธนบัตรที่ชำรุดจะสามารถแลกเงินได้เต็มมูลค่าหรือไม่
ส่งเพลงให้นักดนตรีประจำร้านลองเอาไปใส่ทำนอง ส่งให้หลายคนแล้วยังไม่ได้รับคำตอบ ฉันได้แต่คิดเข้าข้างตัวเองเหมือนหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์ คุยกับหลายสำนักพิมพ์กว่าจะเจอเจ้าที่เห็นคุณค่า แล้วในที่สุดก็เป็นหนังสือขายดีที่สุด ถ้าจำไม่ผิดก็เป็นรองเฉพาะคัมภีร์ไบเบิลเท่านั้น
พรุ่งนี้ต้องไปธุระกับแม่ ยังไม่รู้จะเจอมรสุมลูกใหญ่หรือเล็ก ที่แน่ๆ วันนี้คนข้างๆ บอกว่าฉันเหมือนแม่เปี๊ยบ...
วันพฤหัสบดีที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
วุ่นวายหลายเรื่อง
ก่อนเขียนวันนี้ฉันกลับไปอ่านเรื่องล่าสุด แล้วก็เขียนเหมือนจะเป็นห่วงแฟนประจำที่ไม่มีอะไรให้อ่านมานานจะหายไป...
วันนี้ตื่นมาเพราะต้องโทรบอกพี่ว่าให้พาหลานไปเทสต์หน้ากล้องถ่ายภาพนิ่งบ่ายวันพรุ่งนี้ ตากล้องก็เป็นคนที่ทั้งฉันและคนข้างๆ รู้จัก แล้วหลานสุดเท่ของฉันคุณสมบัติพร้อมขนาดนี้จะไม่ได้งานได้อย่างไร
คุยกับพี่แล้วก็นึกภูมิใจตัวเองว่า แม้เรื่องของตัวเองจะไม่เป็นชิ้นเป็นอัน แต่ได้ช่วยเพื่อนฝูงพี่น้องก็โอเคแหละ ใครจะไม่เห็นค่า คิดว่าสิ่งที่ฉันทำไปไม่ได้เรื่อง ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอดบ้างล่ะ แต่ทำไงได้ คนที่พูดก็คนที่มีพระคุณกับฉันที่สุดนั่นแหละ
หาเรื่องบันเทิงใจประจำวัน ดูพระจันทร์ลายพยัคฆ์ ละครเรื่องเดียวที่ฉันติดตามทุกตอน บางตอนหากตื่นไม่ทันดูก็เข้าเว็บเอ็มไทยดูย้อนหลัง การดูทีวีเริ่มจะเป็นปัญหาเล็กน้อย เพราะคนข้างๆ ไม่ยอมหยุดนิ่ง ดูมันทุกช่องเวลาโฆษณา บางทีเลยหมุนกลับมาไม่ทัน ฉันก็ขี้เกียจจะทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ก็หงุดหงิดในใจแล้วก็ไว้ไปตามดูเอง
เริ่มโอนค่าใช้จ่ายในการทำหนังสือให้คนที่เกี่ยวข้อง บางก้อนเอาไปฝากธนาคารให้ดูจะดีกว่า พรุ่งนี้ก็กะจะเข้าแบงค์ที่บิ๊กซีแล้วก็ไปดูหลานเทสต์หน้ากล้อง
วันนี้ดูละครไปก็แต่งเพลงไป ได้ส่งเพลงให้นักร้องชื่อดังคนโปรดของฉันด้วยล่ะ หวังว่าเขาจะชอบมันมากพอที่จะเอาไปใส่ทำนองและเลือกเป็นเพลงในอัลบั้มใหม่ของเขา ตอนแต่งเพลงๆ นี้ ฉันพยายามนึกหน้าเขาในใจ นึกเรื่องราวของเขาจากที่คนข้างๆ เล่าให้ฟัง จากที่ฉันรับรู้ในฐานะแฟนเพลงธรรมดาคนหนึ่งและที่ฉันได้มีโอกาสสัมผัสด้วยตัวเองครั้งสองครั้ง
ถ้าฉันแต่งเพลงได้ตังค์ ฉันคงจะเป็นที่ยอมรับในสายตาของพ่อแม่บ้างมั้ง...
คนข้างๆ ดูแลฉันเป็นอย่างดี ทำกับข้าว ล้างจานให้กินอย่างเคย เมื่อคืนไปดูลูกชายเขาร้องเพลงที่ร้านประจำ ฉันน่ะกึ่มๆ ตั้งแต่ก่อนออกจากบ้าน พอไปเจอเบียร์มันๆ เจ้าโปรดก็นั่งขยับขา ทำท่าตีกลองเลียนแบบมือกลองประจำวง เพิ่งรู้สึกว่าตีกลองมันมันส์ก็คราวนี้นี่เอง
แล้วก็แฮปปี้ไปตามประสา ระหว่างทางไปต่อร้านประจำ เจอด่านเสื้อแดง คนกำลังอารมณ์ขึ้นๆ ก็รู้อยู่ ฉันเอาตัวโผล่ไปนอกหน้าต่างแล้วก็ด่าๆๆๆๆๆๆ ด้วยความหงุดหงิดและรำคาญใจเป็นเดือน มีอะไรมั้ย ฉันมันก็ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนึง แต่อยากมามากนัก บ้านเมืองมีขื่อมีแป ทำไมต้องมาตรวจรถ มาดูมีอาวุธรึเปล่า สิ่งที่พวกตัวเองทำมันเหมาะสมแล้วเหรอ หมอต้องย้ายคนไข้ออกนอกตึก เอาไม้ไผ่ ยางรถยนต์มาทำเป็นกำแพงขวางไม่ให้รถเข้าออก เข้าออกได้เฉพาะที่ไอ้พวกถือว่าพวกมากกำหนดเท่านั้น โรงเรียนจะเปิดเทอมก็ทำไม่ได้ คนล้มละลายไปไม่รู้เท่าไหร่ มันจะยุบสภาช้าลงสองสามเดือนจะอะไรกันนักหนา ปล่อยให้อยู่ครบเทอมไป ไม่ต้องเปลืองงบไปจัดการเลือกตั้งดีกว่ามั้ง ทำอย่างงี้มันเสียหายซ้ำซ้อน ทั้งเศรษฐกิจพัง คนเดือดร้อน แล้วก็เสียงบจัดการเลือกตั้ง ยิ่งเปลืองเท่าไหร่ เดี๋ยวนักการเมืองก็ต้องมาเอาทุนคืนจากเงินภาษีอีก วนเป็นวงจรอุบาศว์อยู่อย่างนั้น
พูดแล้วเซ็ง ไม่เอาดีกว่า เฮ้อ!
ที่ฉันปรับขนาดยาเอาเองก็ดูท่าจะดีขึ้น ได้ซื้อหนังสือออนไลน์เกี่ยวกับ Da Vinci Types ก็ทำให้รู้สึกดีกับตัวเองมากขึ้น เพิ่งเริ่มอ่านไปนิดๆ เอง แต่แค่นี้ก็ทำให้มีความสุขแล้ว ใครจะไม่เข้าใจก็ช่าง ฉันเข้าใจตัวเอง และคนข้างๆ ก็คงพอรับฉันไหว(มั้ง)
วันนี้ตื่นมาเพราะต้องโทรบอกพี่ว่าให้พาหลานไปเทสต์หน้ากล้องถ่ายภาพนิ่งบ่ายวันพรุ่งนี้ ตากล้องก็เป็นคนที่ทั้งฉันและคนข้างๆ รู้จัก แล้วหลานสุดเท่ของฉันคุณสมบัติพร้อมขนาดนี้จะไม่ได้งานได้อย่างไร
คุยกับพี่แล้วก็นึกภูมิใจตัวเองว่า แม้เรื่องของตัวเองจะไม่เป็นชิ้นเป็นอัน แต่ได้ช่วยเพื่อนฝูงพี่น้องก็โอเคแหละ ใครจะไม่เห็นค่า คิดว่าสิ่งที่ฉันทำไปไม่ได้เรื่อง ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอดบ้างล่ะ แต่ทำไงได้ คนที่พูดก็คนที่มีพระคุณกับฉันที่สุดนั่นแหละ
หาเรื่องบันเทิงใจประจำวัน ดูพระจันทร์ลายพยัคฆ์ ละครเรื่องเดียวที่ฉันติดตามทุกตอน บางตอนหากตื่นไม่ทันดูก็เข้าเว็บเอ็มไทยดูย้อนหลัง การดูทีวีเริ่มจะเป็นปัญหาเล็กน้อย เพราะคนข้างๆ ไม่ยอมหยุดนิ่ง ดูมันทุกช่องเวลาโฆษณา บางทีเลยหมุนกลับมาไม่ทัน ฉันก็ขี้เกียจจะทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ก็หงุดหงิดในใจแล้วก็ไว้ไปตามดูเอง
เริ่มโอนค่าใช้จ่ายในการทำหนังสือให้คนที่เกี่ยวข้อง บางก้อนเอาไปฝากธนาคารให้ดูจะดีกว่า พรุ่งนี้ก็กะจะเข้าแบงค์ที่บิ๊กซีแล้วก็ไปดูหลานเทสต์หน้ากล้อง
วันนี้ดูละครไปก็แต่งเพลงไป ได้ส่งเพลงให้นักร้องชื่อดังคนโปรดของฉันด้วยล่ะ หวังว่าเขาจะชอบมันมากพอที่จะเอาไปใส่ทำนองและเลือกเป็นเพลงในอัลบั้มใหม่ของเขา ตอนแต่งเพลงๆ นี้ ฉันพยายามนึกหน้าเขาในใจ นึกเรื่องราวของเขาจากที่คนข้างๆ เล่าให้ฟัง จากที่ฉันรับรู้ในฐานะแฟนเพลงธรรมดาคนหนึ่งและที่ฉันได้มีโอกาสสัมผัสด้วยตัวเองครั้งสองครั้ง
ถ้าฉันแต่งเพลงได้ตังค์ ฉันคงจะเป็นที่ยอมรับในสายตาของพ่อแม่บ้างมั้ง...
คนข้างๆ ดูแลฉันเป็นอย่างดี ทำกับข้าว ล้างจานให้กินอย่างเคย เมื่อคืนไปดูลูกชายเขาร้องเพลงที่ร้านประจำ ฉันน่ะกึ่มๆ ตั้งแต่ก่อนออกจากบ้าน พอไปเจอเบียร์มันๆ เจ้าโปรดก็นั่งขยับขา ทำท่าตีกลองเลียนแบบมือกลองประจำวง เพิ่งรู้สึกว่าตีกลองมันมันส์ก็คราวนี้นี่เอง
แล้วก็แฮปปี้ไปตามประสา ระหว่างทางไปต่อร้านประจำ เจอด่านเสื้อแดง คนกำลังอารมณ์ขึ้นๆ ก็รู้อยู่ ฉันเอาตัวโผล่ไปนอกหน้าต่างแล้วก็ด่าๆๆๆๆๆๆ ด้วยความหงุดหงิดและรำคาญใจเป็นเดือน มีอะไรมั้ย ฉันมันก็ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนึง แต่อยากมามากนัก บ้านเมืองมีขื่อมีแป ทำไมต้องมาตรวจรถ มาดูมีอาวุธรึเปล่า สิ่งที่พวกตัวเองทำมันเหมาะสมแล้วเหรอ หมอต้องย้ายคนไข้ออกนอกตึก เอาไม้ไผ่ ยางรถยนต์มาทำเป็นกำแพงขวางไม่ให้รถเข้าออก เข้าออกได้เฉพาะที่ไอ้พวกถือว่าพวกมากกำหนดเท่านั้น โรงเรียนจะเปิดเทอมก็ทำไม่ได้ คนล้มละลายไปไม่รู้เท่าไหร่ มันจะยุบสภาช้าลงสองสามเดือนจะอะไรกันนักหนา ปล่อยให้อยู่ครบเทอมไป ไม่ต้องเปลืองงบไปจัดการเลือกตั้งดีกว่ามั้ง ทำอย่างงี้มันเสียหายซ้ำซ้อน ทั้งเศรษฐกิจพัง คนเดือดร้อน แล้วก็เสียงบจัดการเลือกตั้ง ยิ่งเปลืองเท่าไหร่ เดี๋ยวนักการเมืองก็ต้องมาเอาทุนคืนจากเงินภาษีอีก วนเป็นวงจรอุบาศว์อยู่อย่างนั้น
พูดแล้วเซ็ง ไม่เอาดีกว่า เฮ้อ!
ที่ฉันปรับขนาดยาเอาเองก็ดูท่าจะดีขึ้น ได้ซื้อหนังสือออนไลน์เกี่ยวกับ Da Vinci Types ก็ทำให้รู้สึกดีกับตัวเองมากขึ้น เพิ่งเริ่มอ่านไปนิดๆ เอง แต่แค่นี้ก็ทำให้มีความสุขแล้ว ใครจะไม่เข้าใจก็ช่าง ฉันเข้าใจตัวเอง และคนข้างๆ ก็คงพอรับฉันไหว(มั้ง)
วันพุธที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2553
ยาวหน่อยนะ
ฉันเริ่มมองโลกในแง่ร้ายตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ...
ฉันเริ่มเป็นห่วงอนาคตตัวเอง เริ่มหวั่นไหวเวลาที่พี่คนหนึ่งที่เซ้นส์ของฉันบอกว่าฉันแน่ใจว่าคนๆ นี้เป็นที่ปรึกษาที่ดี เป็นคนดีที่ควรปรึกษา แล้วเขาก็พูดอะไรบางอย่างให้ฉันเก็บเอาไปคิด แม้เขาจะเป็นคนดีมากๆ พร้อมๆ กับที่เป็นผู้ใหญ่พอที่จะให้ฉันศึกษาด้วยตัวฉันเอง ดูแบบ 360 องศา เหมือนๆ กับการทำหนังสือ
เมื่อต้องมองช้างตัวนี้ให้รอบตัวในที่มืด ฉันต้องคลำไปทั่วๆ ทั้งบนล่างซ้ายขวาแล้วค่อยสรุปว่าสัตว์ตัวนี้คืออะไร หลายกรณีที่คนเราไม่มีโอกาสที่จะสัมผัสให้ครบทุกตารางเซนติเมตร เราก็คงจะพลาดปุ่ม เนื้องอก แผลเป็น หรือแผลสดที่โดนกระสุนปืน หรือเวลาสัมผัสถูกจุดสำคัญก็อาจจะโดนช้างเหยียบตายก่อนที่จะสรุปอะไรได้
คำพูดของพี่คนดีทำให้ฉันคิด คิด แล้วก็คิด!!
ถ้าจะมองให้รอบ ต้องนึกถึงความเป็นไปได้ทุกๆ กรณี Best, Worse, Optimal scenario การพลิกมุมมองวิกฤตให้เป็นโอกาส ถ้าแผน A ไม่สำเร็จ ต้องมีแผน B และ C กันพลาดด้วย แล้วถ้าปัจจัยแต่ละตัวทั้งภายนอกภายในเปลี่ยนล่ะ แต่ละตัวจะมีผลกระทบอย่างไร จะหักล้างกันได้มั้ย หรือจะเกิดผลเสียก่อนแล้วจึงเกิดผลดีตามหลัง ฉันเริ่มเซ็งและเริ่มเครียดถึงจุดที่ฉันคิดว่ายาท่าจะไม่ออกฤทธิ์ซะแล้วละมัง
เมื่ออยู่กับคนที่ความคิดบรรเจิด เราก็เลยกระเจิดกระเจิงไปตามความคิดที่หลั่งไหลพรั่งพรูมากมาย นี่เป็นบทสนทนาส่วนใหญ่ของเรา เราคุยกันสารพัดเรื่อง ฉันเหมาเอาว่าสมองทันกัน ไม่งั้นฉันก็จะโดนเหมือนที่ผ่านมา คือ พูดเรื่องนี้อยู่ดีๆ แล้วฉันก็ตัดฉับไปเรื่องใหม่ บางคนก็ทำหน้าเหรอหรา บ้างก็ว่าช่วยคุยทีละเรื่อง คิดร้อยเรื่อง ทำได้จริงแค่เรื่องสองเรื่องก็พอ แต่ตอนนี้คิดได้ไม่กี่สิบเรื่อง ฉันก็เริ่มเหนื่อยและหมดแรงกับความคิด ไอเดียวุ่นวายที่ผุดขึ้นมา แม้มันจะน่าสนใจแต่เรายังต้องคิดอะไรต่ออีกเยอะกว่าจะศึกษาจนรู้ว่ามันเป็นไปได้รึเปล่า
วันนี้ออกจะมีกรณีกันไม่น้อยทีเดียว ฉันต้องหาคนมาเช่าออฟฟิศเพื่อนำรายได้มาประทังชีวิตและเพื่อไม่ให้แม่หนักใจที่ลงเงินไปแล้วผลตอบแทนก็กำลังจะไม่มี ฉันคิดมาสารพัดตั้งแต่ซื้อมา จะทำโรงเรียนสอนโน่นนี่มากมาย แต่ท้ายที่สุดแล้วก็เหลวทุกราย นี่ก็มีไอเดียใหม่ๆ ทำห้องอัดเสียงบ้าง ทำโรงเรียนสอนร้องเพลง หรือไปทำผับ คาราโอเกะโน่น ฉันน่ะทำอะไรก็ทำไปเถอะ รู้แต่ว่าฉันขอเก็บค่าเช่าอย่างเดียว ดูแล้วยังนึกไม่ออกว่าทำอะไรช่วงนี้ทีจะคุ้มเหนื่อย แต่ไม่แน่นะ ถ้าหาไม่ได้จริงๆ ก็คงต้องเหนื่อยเพื่อให้ได้รายได้มาอยู่ดี ออฟฟิศอีกสองแห่งหน้าห้องของฉันก็ว่างอยู่ ห้องแรกสุดเจ้าของต้องการจะปล่อยเซ้งหรือขาย ไม่ทำร้านทำผมแล้ว ฉันสันนิษฐานเอาว่า ทีมช่างคงย้ายไปที่อื่นแล้วเจ้าของหาคนทำต่อไม่ได้เลยให้คนเช่าดีกว่า
ใครๆ ก็อยากสบายหาคนเช่าอย่างเดียว แต่เศรษฐกิจช่วงนี้แย่ลงเยอะ การเมืองวุ่นวายหุ้นตกต่างประเทศถอนทุนออก ความรุนแรงการปราบม็อบเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ ภัยพิบัติทางธรรมชาติ แผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด มีผลกระทบไปทั่วโลก งดเที่ยวบินไปกลับยุโรปทั้งหมด ฝนขี้เถ้าที่กำลังเกิดขึ้นเหมือนหนัง 2012 ที่ฉันดูเปี๊ยบ น้ำจะท่วมโลกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
หรือฉันไม่ต้องไปซีเรียสอะไร ยังไงอีกสองปีโลกก็จะแตกแล้ว เอาเวลาไปหาความสุขใส่ตัวดีกว่ามั้ย แต่ใครจะรู้ว่า 2012 จะเป็นยังไง ถ้าโลกมันเกิดไม่แตก ใครไม่ได้วางแผนอนาคตไว้ก็ตายทั้งๆ ที่ยังเป็นๆ กันพอดี
ตอนนี้ฉันกำลังมีความสุขกับการแต่งเพลงและโครงการที่เกี่ยวข้อง ก็คงต้องลองกันไปว่าจะไปได้ไกลถึงไหน เข้าถ้ำไปแล้ว ฉันจะเห็นแสงสว่างส่องเข้ามารึเปล่าก็ไม่รู้ แต่ยังไงถ้าต้องเดินถอยหลังกลับไปทางเก่า ก็ยังเป็นทางออกที่มีอยู่ อาจจะเสียเวลาแต่อาจมีโอกาสเลือกอะไรใหม่ๆ เมื่อเวลาผ่านไป ดีไม่ดี จังหวะนั้นอาจจะทำให้ถนนสายใหม่เสร็จแล้ว ใครที่ไม่รอก็พลาดไป ฉันอาจได้เป็นผู้บุกเบิกและได้พบเป็นรายแรกๆ ว่าทางสายใหม่พาเราผ่านอะไรใหม่ๆ ดีกว่าทางเดิมตั้งเยอะ
กลับมามองโลกในแง่ดีแบบหนังสือคุณหริ่นดีกว่า ยังไงความจริงที่เกิดขึ้นเราเปลี่ยนไม่ได้ แต่ความรู้สึกของเรา เราทำให้มันดีได้นี่นา ฉันจะไม่ไปหมกมุ่นกับ Worse Scenario มันแค่เป็นสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้น ฉันจะมีโอกาสลับสมองว่าจะพลิกให้มันเป็นประโยชน์ยังไงต่างหาก...เนอะ
ฉันเริ่มเป็นห่วงอนาคตตัวเอง เริ่มหวั่นไหวเวลาที่พี่คนหนึ่งที่เซ้นส์ของฉันบอกว่าฉันแน่ใจว่าคนๆ นี้เป็นที่ปรึกษาที่ดี เป็นคนดีที่ควรปรึกษา แล้วเขาก็พูดอะไรบางอย่างให้ฉันเก็บเอาไปคิด แม้เขาจะเป็นคนดีมากๆ พร้อมๆ กับที่เป็นผู้ใหญ่พอที่จะให้ฉันศึกษาด้วยตัวฉันเอง ดูแบบ 360 องศา เหมือนๆ กับการทำหนังสือ
เมื่อต้องมองช้างตัวนี้ให้รอบตัวในที่มืด ฉันต้องคลำไปทั่วๆ ทั้งบนล่างซ้ายขวาแล้วค่อยสรุปว่าสัตว์ตัวนี้คืออะไร หลายกรณีที่คนเราไม่มีโอกาสที่จะสัมผัสให้ครบทุกตารางเซนติเมตร เราก็คงจะพลาดปุ่ม เนื้องอก แผลเป็น หรือแผลสดที่โดนกระสุนปืน หรือเวลาสัมผัสถูกจุดสำคัญก็อาจจะโดนช้างเหยียบตายก่อนที่จะสรุปอะไรได้
คำพูดของพี่คนดีทำให้ฉันคิด คิด แล้วก็คิด!!
ถ้าจะมองให้รอบ ต้องนึกถึงความเป็นไปได้ทุกๆ กรณี Best, Worse, Optimal scenario การพลิกมุมมองวิกฤตให้เป็นโอกาส ถ้าแผน A ไม่สำเร็จ ต้องมีแผน B และ C กันพลาดด้วย แล้วถ้าปัจจัยแต่ละตัวทั้งภายนอกภายในเปลี่ยนล่ะ แต่ละตัวจะมีผลกระทบอย่างไร จะหักล้างกันได้มั้ย หรือจะเกิดผลเสียก่อนแล้วจึงเกิดผลดีตามหลัง ฉันเริ่มเซ็งและเริ่มเครียดถึงจุดที่ฉันคิดว่ายาท่าจะไม่ออกฤทธิ์ซะแล้วละมัง
เมื่ออยู่กับคนที่ความคิดบรรเจิด เราก็เลยกระเจิดกระเจิงไปตามความคิดที่หลั่งไหลพรั่งพรูมากมาย นี่เป็นบทสนทนาส่วนใหญ่ของเรา เราคุยกันสารพัดเรื่อง ฉันเหมาเอาว่าสมองทันกัน ไม่งั้นฉันก็จะโดนเหมือนที่ผ่านมา คือ พูดเรื่องนี้อยู่ดีๆ แล้วฉันก็ตัดฉับไปเรื่องใหม่ บางคนก็ทำหน้าเหรอหรา บ้างก็ว่าช่วยคุยทีละเรื่อง คิดร้อยเรื่อง ทำได้จริงแค่เรื่องสองเรื่องก็พอ แต่ตอนนี้คิดได้ไม่กี่สิบเรื่อง ฉันก็เริ่มเหนื่อยและหมดแรงกับความคิด ไอเดียวุ่นวายที่ผุดขึ้นมา แม้มันจะน่าสนใจแต่เรายังต้องคิดอะไรต่ออีกเยอะกว่าจะศึกษาจนรู้ว่ามันเป็นไปได้รึเปล่า
วันนี้ออกจะมีกรณีกันไม่น้อยทีเดียว ฉันต้องหาคนมาเช่าออฟฟิศเพื่อนำรายได้มาประทังชีวิตและเพื่อไม่ให้แม่หนักใจที่ลงเงินไปแล้วผลตอบแทนก็กำลังจะไม่มี ฉันคิดมาสารพัดตั้งแต่ซื้อมา จะทำโรงเรียนสอนโน่นนี่มากมาย แต่ท้ายที่สุดแล้วก็เหลวทุกราย นี่ก็มีไอเดียใหม่ๆ ทำห้องอัดเสียงบ้าง ทำโรงเรียนสอนร้องเพลง หรือไปทำผับ คาราโอเกะโน่น ฉันน่ะทำอะไรก็ทำไปเถอะ รู้แต่ว่าฉันขอเก็บค่าเช่าอย่างเดียว ดูแล้วยังนึกไม่ออกว่าทำอะไรช่วงนี้ทีจะคุ้มเหนื่อย แต่ไม่แน่นะ ถ้าหาไม่ได้จริงๆ ก็คงต้องเหนื่อยเพื่อให้ได้รายได้มาอยู่ดี ออฟฟิศอีกสองแห่งหน้าห้องของฉันก็ว่างอยู่ ห้องแรกสุดเจ้าของต้องการจะปล่อยเซ้งหรือขาย ไม่ทำร้านทำผมแล้ว ฉันสันนิษฐานเอาว่า ทีมช่างคงย้ายไปที่อื่นแล้วเจ้าของหาคนทำต่อไม่ได้เลยให้คนเช่าดีกว่า
ใครๆ ก็อยากสบายหาคนเช่าอย่างเดียว แต่เศรษฐกิจช่วงนี้แย่ลงเยอะ การเมืองวุ่นวายหุ้นตกต่างประเทศถอนทุนออก ความรุนแรงการปราบม็อบเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ ภัยพิบัติทางธรรมชาติ แผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด มีผลกระทบไปทั่วโลก งดเที่ยวบินไปกลับยุโรปทั้งหมด ฝนขี้เถ้าที่กำลังเกิดขึ้นเหมือนหนัง 2012 ที่ฉันดูเปี๊ยบ น้ำจะท่วมโลกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
หรือฉันไม่ต้องไปซีเรียสอะไร ยังไงอีกสองปีโลกก็จะแตกแล้ว เอาเวลาไปหาความสุขใส่ตัวดีกว่ามั้ย แต่ใครจะรู้ว่า 2012 จะเป็นยังไง ถ้าโลกมันเกิดไม่แตก ใครไม่ได้วางแผนอนาคตไว้ก็ตายทั้งๆ ที่ยังเป็นๆ กันพอดี
ตอนนี้ฉันกำลังมีความสุขกับการแต่งเพลงและโครงการที่เกี่ยวข้อง ก็คงต้องลองกันไปว่าจะไปได้ไกลถึงไหน เข้าถ้ำไปแล้ว ฉันจะเห็นแสงสว่างส่องเข้ามารึเปล่าก็ไม่รู้ แต่ยังไงถ้าต้องเดินถอยหลังกลับไปทางเก่า ก็ยังเป็นทางออกที่มีอยู่ อาจจะเสียเวลาแต่อาจมีโอกาสเลือกอะไรใหม่ๆ เมื่อเวลาผ่านไป ดีไม่ดี จังหวะนั้นอาจจะทำให้ถนนสายใหม่เสร็จแล้ว ใครที่ไม่รอก็พลาดไป ฉันอาจได้เป็นผู้บุกเบิกและได้พบเป็นรายแรกๆ ว่าทางสายใหม่พาเราผ่านอะไรใหม่ๆ ดีกว่าทางเดิมตั้งเยอะ
กลับมามองโลกในแง่ดีแบบหนังสือคุณหริ่นดีกว่า ยังไงความจริงที่เกิดขึ้นเราเปลี่ยนไม่ได้ แต่ความรู้สึกของเรา เราทำให้มันดีได้นี่นา ฉันจะไม่ไปหมกมุ่นกับ Worse Scenario มันแค่เป็นสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้น ฉันจะมีโอกาสลับสมองว่าจะพลิกให้มันเป็นประโยชน์ยังไงต่างหาก...เนอะ
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
